Sinds 1968 zijn er maar drie Democratische presidenten geweest, dus je zou denken dat de blanke Amerikaanse conservatieven blij zouden zijn. Maar blijkbaar is de angst voor een echte ommezwaai met de eerste zwarte Amerikaanse president diep geworteld.

Bloggen is een virus. Als je van schrijven houdt. Als je van het verwoorden van ideeën houdt. Als je van het maken van dingen op internet houdt. Je kunt het ook beter gaan doen dan erover lezen. Maar je moet niet bang zijn. Om je mening te geven. Om iets van jezelf te laten zien. Niet je anus. Kom op. Maar iets waar je echt gepassioneerd over bent, of waar je verstand van hebt. Deel het met de wereld. Dat is beknopt beschreven de boodschap van Ernst-Jan.

Morgen ga ik naar de boekpresentatie. En misschien schrijf ik er daarna wel een stukje over! Op mijn blog natuurlijk.

Update: ik heb op GeenCommentaar.nl in andere vorm een terugblik geschreven.

VVD-leider Rutte en CDA-leider Verhagen hebben het op een akkoord gegooid vóórdat de onderhandelingen over PaarsPlus begonnen. Daarom liep de opdracht van Lubbers om verschillende meerderheidscoalities te onderzoeken spaak, schrijft de Volkskrant. [via Joop]

PaarsPlus was gedoemd om te mislukken, aangezien Rutte wist dat hij een gegarandeerde terugvaloptie bij het CDA had. Dat onderhandelt net even iets lekkerder. Het maakt het mogelijk om andere partijen het mes op de keel te zetten.

Het maakt duidelijk dat het CDA – en dat is niet onverwacht – altijd bereid is geweest om te gaan regeren, ondanks twintig zetels bij de verkiezingen op 9 juni jl. Om in de woorden van Maxime Verhagen te spreken die hij aan Job Cohen richtte: het verhaal van het CDA dat ze ‘bescheidenheid’ zouden willen tonen is derhalve volstrekt ongeloofwaardig. Het CDA wilde koste wat het kost regeren, door het midden of desnoods met Wilders-gedoogsteun over rechts. Het verklaart ook de uitspraak van Rutte om alle andere opties om te regeren uit te sluiten. De VVD-leider wist al dat Verhagen zich aan hem had uitgeleverd.

An indestructible will

Je moet nooit opgeven. Als je snel opgeeft, ga je het zeker nooit redden.

Passion beyond reason

Je moet heel veel passie hebben, meer dan alleen honger naar macht of geld.

Outrageous optimism

Je moet ontzettend optimistisch zijn, want iedereen komt tegenslagen tegen.

A super-sized ego

Je moet een supergroot ego hebben. Zonder overmatig zelfvertrouwen heb je geen schijn van kans om alle azijnzeikers te weerstaan.

The rebel yell

Je moet f*** you zeggen tegen de manier waarop de wereld nu in elkaar zit. Zonder veranderingsdrift en de energie om tegen de status quo in te gaan, kun je het wel vergeten.

Inderdaad altijd wakkere volgers: ik baal als een stekker omdat de ‘verkenningen’ afgingen als een gieter.

Aldus Femke Halsema op Twitter.

De druiven zijn zuur voor GroenLinks. Ook de PvdA en D66 zijn teleurgesteld. VVD-leider Rutte brak vanmiddag de gesprekken over kabinetsvorming voor een PaarsPlus-kabinet af. De vraag is of dit tijdelijk is. Komt Rutte nog terug op zijn beslissing later tijdens de informatieperiode? Informateur Rosenthal gaat nu als derde optie het ‘middenkabinet’ onderzoeken. PvdA-leider Job Cohen heeft eerder aangegeven niets te zien in de combinatie VVD/PvdA/CDA:

“Ik ben niet bereid daarover te onderhandelen.”

Als hij hieraan vasthoudt, wordt het een kort gesprek.

Wie gaat er het eerst met zijn ogen knipperen: Maxime Verhagen richting PVV, Cohen richting een middenkabinet of toch Rutte voor alsnog een kabinet PaarsPlus? Ik vind het moeilijk te voorspellen.

Er kán van alles: rechts, midden, paars, centrum-links, regenboogcoalitie. Maar aan al die combinaties kleven belangrijke nadelen voor één of meer deelnemers.

Dit artikel was al eerder te lezen op www.geencommentaar.nl.

—

De opstapplaats is Amsterdam Amstel. Hier stapt Femke Halsema, de lijsttrekker van GroenLinks, in een bus om vandaag in Noord- en Zuid-Holland campagne te voeren. Ik ben niet de enige volger in de aanloop naar de verkiezingen op 9 juni. Zo ging de schrijver van ‘Komt een vrouw bij de dokter’ mij al voor namens Nrc. In tegenstelling tot Kluun, hebben wij echter niet te maken met een campagnestop of ziekte van Femke Halsema.

Live verslag hieronder.

Einde live bloggen. Hieronder in omgekeerde volgorde de tijdlijn:

Nawoord/Update: Liefhebbers van campagnevoeren zullen er niet van opkijken dat Femke Halsema de nodige begeleiding meekrijgt op een campagnedag. Er gaat altijd een perswoordvoerder mee. Halsema’s persoonlijke medewerker is altijd in de buurt. Daarnaast is er een algemeen campagneleider die de leiding heeft over de gehele GroenLinks-campagne. Een campagnecoordinator houdt vervolgens alle acties van het promotieteam (podium + vlaggen opbouwen en flyers uitdelen) in de hand. Het promotieteam bestaat gemiddeld uit zo’n 7 voornamelijk jonge mensen, meestal studenten. Daarnaast is er een webteam-medewerker in de bus elke dag. Een videomaker completeert het gezelschap. Elke dag is er nog aanvulling van bloggers en journalisten. Dit varieert uiteraard.

In de bus is nauwelijks tijd voor voorbereiding, mede vanwege de tijd die besteed wordt aan het geven van interviews. Femke Halsema heeft echter tijdens de campagne een standaard verhaal dat ze houdt op elke stop. Dat vergt geen aparte voorbereiding. Er is wel voorbereiding voor Halsema’s interactie met kiezers na haar speech. Vantevoren worden nog eventuele lokale gevoeligheden voor GroenLinks langsgelopen met de lijsttrekker, om onaangename verrassingen te voorkomen.

En hoe verloopt zo’n dag precies? Hieronder kun je het lezen.

14.43 uur – Femke Halsema’s bliksembezoek aan Gouda duurde maar vijf minuten, waarna ze in een auto naar Den Haag stapte voor een live radio-interview op Radio 1. De fut is er na vier uur campagnevoeren met een bus ook wel uit zo te zien. De gratis ijscokraam vind gretig aftrek, terwijl GroenLinks nog zieltjes probeert te winnen. Met deze concurrentie van de commercie eindigt de campagnedag voor Femke Halsema, en voor mij. Mijn dag ‘embedded’-bloggen zit er nu op. Terug naar Den Haag.

NB: Als GroenLinkse blogger zwaai ik weer af. Of ik de campagnedag buitengewoon bevooroordeeld weergegeven heb? Dat laat ik aan anderen over.

13.54 uur – Een omleiding van de campagnebus leidt tot ernstige vertraging. We rijden nu de markt in Gouda op. In de tussentijd is hier de nodige discussie over Rutte en de berekeningen van Netwerk. De conclusie wordt getrokken dat GroenLinks er niet iets bijzonders mee kan op dit moment.

13.30 uur – Zelfs uit Caracas, Venezuela komen er vragen voor Femke Halsema. Snel voordat we Gouda bereiken, neemt Femke nog een filmpje op voor de beantwoording.

13.05 uur - Via Den Haag rijdt de bus nu naar Gouda. Om 13.15 uur staat daar ongetwijfeld de lokale afdeling enthousiast te flyeren. Dat was namelijk zowel in Amstelveen en Voorschoten het geval, dus Gouda zal vast niet achterblijven. Het praatje van Femke Halsema blijft uiteraard consistent: nadruk op sociale en duurzame hervormingen van de sociale zekerheid en de economie. De ‘vlogger’ die ingehuuurd is door GroenLinks maakt ondertussen opnames van Arjan El Fassed in de bus. Volgens vast recept wordt een vraag van een kiezer ingemonteerd met antwoord van Femke Halsema en een andere GroenLinks-kandidaat met verstand van zaken. Kandidaat Liesbeth van Tongeren praat vanaf Voorschoten met mensen van de Kamer van Koophandel over duurzame economie.

12.40 uur – Rutger van GeenStijl onthult bij introduceren van een vraag tot grote hilariteit van Femke Halsema dat hij de Viva leest. Met zijn roze microfoon viel hij al gelijk op bij het aankomen rijden. Uiteraard komt in het GS-interview dat Halsema geeft op Rutger’s voorspraak ‘het knietje’ voorbij, evenals Rutte en huilende families bij Netwerk voorbij. [Klik hier voor het filmpje van GeenStijl.]

De vragen van kiezers op straat in Voorschoten aan Femke Halsema gaan over de AOW, langer doorwerken en wat GroenLinks doet voor ondernemers. Als je een korte tijd meegaat op het campagnepad, merk je al snel dat kiezers zich het meest zorgen maken over de economie en hoeveel geld ze in hun beurs overhouden. Ondanks dat de bezoekjes van lijsttrekkers plichtmatig lijken is dit toch de manier om in contact te komen met kiezers. Je kunt echter ook aan Halsema wel zien dat een campagne, waarbij je altijd op je hoede en op je beste humeur moet zijn, vermoeiend moet zijn.

12.20 uur – We komen aan in Voorschoten. Staat Rutger van GeenStijl hier met zijn roze microfoon? Femke Halsema’s diepte-interview met Financieel Dagblad gaat ondertussen over de plannen van GroenLinks met de WW.

Ja, Rutger is er en gaat waarschijnlijk over ‘het knietje’ vragen stellen.

11.56 uur - Arjen el Fassed, Neerlands meest gevolgde Twitteraar en kandidaat, zit ook in de bus. Hij twittert over de uitzending van Netwerk over het VVD-programma.

11.32 uur – Financieel Dagblad interview aan boord Femke Halsema, over leiderschap en economie.

11.19 uur – Hier in Amstelveen vragen voor @FemkeHalsema over economie en banen op Schiphol, kilometerheffing, meer vrouwen aan het werk en Palestijnse situatie. Ook kreeg Femke Halsema nog vraag over ‘het knietje’. Naar aanleiding van Balkenende’s opmerkingen richting de RTL-journalist, zou Halsema onze demissionaire premier een knietje hebben willen geven. Dit had ze JPB na afloop met knipoog meegedeeld, onthulde ze op de markt in Amstelveen. Daarna volgde een kleine onbedoelde mediahype. De GroenLinks-lijsttrekker vond dat er genoeg over gezegd was.

10.35 uur – het schijnt dat GeenStijl vandaag nog langskomt. Gezellig! Algemene verwachting hier lijkt dat Femke Halsema hem zoals gewoonlijk weer inpakt met haar charme. We komen aan in Amstelveen, waar de nodige lokale GroenLinksers klaar staan op de markt.

10.22 uur – De koffie is gezet. Femke Halsema is zich aan het opmaken. Ze bespreekt ondertussen de verkiezingsanalyses in de ochtendkranten met haar persvoorlichter en GroenLinks-kandidaat Liesbeth van Tongeren. We rijden richting Amstelveen in een bus met daarop de leus ‘Klaar voor de Toekomst’. Eens kijken hoeveel mensen daar op ‘ons’ zitten te wachten.

Vandaag bedacht ik op welke manier ik zelf olie gebruik. De plastic zak waar ik mijn boodschappen in stop: gemaakt met behulp van olie. De bureaustoel op mijn werk ook. Ongetwijfeld ook het kunststof in de tram en in de trein waar ik in gereisd heb. En als ik uit de trein keek naar andere reizigers, met auto, bus en scooter, werd ik nog somberder van onze olie-afhankelijkheid. We zijn bijna letterlijk dronken, in de olie van olie. Als we net zoveel alcohol op zouden hebben, mochten we niet eens rijden.

Maar wie is de Bob als het om olie gaat?

BP is als oliemaatschappij verantwoordelijk voor de ramp. Fijn als iemand de rekening van het opruimen kan krijgen. Tegelijkertijd hebben we niet alleen olie, maar ook boter op ons hoofd. Bergen boter, want we zijn zelf de uiteindelijke oorzaak van het bestaan van olieplatforms. Het kan weliswaar nog maanden duren om de rotzooi op te ruimen, maar het duurt nog jaren voordat we van onze olieverslaving af zijn. Dit is waarschijnlijk een zucht van verlichting voor de oliemaatschappijen. Maar zou tot een orkaan van verontwaardiging bij ons zelf moeten leiden.

Tja. Dat lijkt niet te gebeuren. Is er dan nergens een vonkje hoop om het vuurtje op te stoken?

Is er een alternatief voor deze fossiele brandstof? Uiteraard. Genoeg plannen voor het opwekken en gebruiken van alternatieve brandstoffen. Is er nog een ramp nodig om dit door te laten dringen? Ik hoop van harte van niet. Kom maar op met die windmolens. Je waait hier in Nederland bijna letterlijk van je fiets. Waar is het wachten op? Zonnecellen zijn in Nederland misschien niet de meest logische keuze. Maar genoeg plekken op aarde waar de mussen van het dak vallen van de hitte. Op dat dak kan best een paneel met energie opwekkende cellen.

Ik zie het wel zitten: ladderzat van de zonne-energie in plaats van bezopen met olie. Als we dan toch consumeren, dan toch het liefst met alternatieve energie op een duurzame manier. Minder belasting voor het milieu door meer belasting op vervuilen. Alleen op die manier houden we de wereld een beetje bij elkaar. Groene stroom is daarom mijn natte droom.

Het uitkomen van de droom van duurzame energie laat nog even op zich wachten. Investeringen blijven achter. Mens en maatschappij wachten af in de sluimerstand. Tot de doortikkende wekker ons ruw uit de slaap helpt. Naar verluid met nog vele aanstaande (bijna)rampen met andere krakkemikkige boortorens in het verschiet. Maar er breekt vast nog een tijd aan met alleen duurzame energie. Mijn conclusie: Tot die tijd zijn we oliedom in plaats van geraffineerd.

De meetman van de vloerboer kwam goed voorbereid. Kent u die spionfilms waarin een rood laserpuntje op je hoofd betekent dat binnen enkele seconden een heftige dood volgt? Vanwege aan het verkeerde kant van een lasergun staan? Zo’n rood laserpuntje had hij ook! Spanning en sensatie! Gelukkig zonder bijbehorende laser gun overigens. Anders was het laatste dagen tellen geweest in plaats van meters parket.

Over het leggen van parket valt veel meer te vertellen dan je vantevoren zou denken. Op een achteloze zaterdagmiddag kom je daar zomaar achter. Gerookt, geborsteld, gekalkt, ge-olied, wat een gemillimeter! Toplaag, onderlaag, tussenlaag. Eiken, grenen, bamboe. Boe! In de vloerboerenwinkels wordt je als je niet oplet zo ingepakt. Niet tussen zes latjes weliswaar, maar genoeg om het je te laten duizelen. Als dat al niet gebeurt door lijm die ze plakken onder al die voorbeeldvloertjes.

Maar even terug naar het fascinerende rode puntje. De Nederlandse vloerenwereld lijkt namelijk helemaal up-to-date in profi meetapparatuur. Even vlugjes vakkundig bliepen met je infrarood-meter op de tegenoverliggende vaste muur, en je weet tot op de centimeter afgemeten wat je moet leggen. Wie had dat gedacht? Vloeren leggen als wetenschap. Meten is weten. Binnenkort schieten ze geluidsgolven de atmosfeer in die vervolgens weerkaatsen met je huismuren. Zodat ze precies weten tot in welke kier ze hun parketvloer kwijtkunnen. Evidence based vloeren leggen noemen ze dat dan. Vloerenboeren 2.0.

Dat zulke parket-vakidioten er zijn, is een zegen voor ons land. Parket is veel te moeilijk om zelf te leggen volgens de echte kenners. “Dat is alleen weggelegd voor de extreem goede doe-het-zelvers”, aldus Daan Speetjens, secretaris van de Vereniging Parketvloeren Leveranciers (VPL) op een voor doe-het-zelvers-website. Hier spreekt een vakman. Dat hoor je zo. Uit de weg, want anders trekt je vloer krom. Goed bedoeld advies in de vorm van een dreigement. Daar lever ik me dan ook graag aan over. Een kromtrekkende vloer daar krijg ik namelijk kromme tenen van.

Maar ze kunnen ook te ver gaan. Als visgraten in je vloer die in je keel schieten. In plaats van een “authentieke vloerbeleving”. Zo lyrisch over borstelen van parket worden, dat je haar er recht van overeind gaat staan. “Het is natuurlijk wel een levend natuurproduct”. “Er is geen garantie voor welke kleur hout het precies wordt”. “Houten vloeren worden nooit saai, want elke plank in de houten vloer is immers anders”. “Wij zijn gespecialiseerd in zwevende vloeren”. Eh, hopelijk blijft-ie wel liggen. “Door grote afnames zijn de prijzen die wij bij onze leveranciers krijgen zeer scherp”. “Het is namelijk het mooiste produkt op aarde !” Aaaaaaaaarggggghhh! Je wordt spontaan aggressief van zoveel orgastische geluiden over hout.

Gewoon maar beuken dan?

Het aftakelen van een held is zo gebeurd. Soms is het beter om een droombeeld in stand te houden, dan de zeepbel door te laten prikken. Daar schrik je toch van als het zover zou zijn. Helden leggen nooits iet uit. Ze zijn onbereikbaar. In dat opzicht heeft Nico Dijkshoorn me een dienst bewezen. Pats. Boem. Weer een onbereikbare held, voorgoed uit het zicht verdwenen.

Volgens mij is Nico echter een tere ziel met fatsoenlijke manieren. Een doodgewone man die op papier mooie dingen doet. Goed voordragen kan hij ook, ironisch en afgemeten. Maar in een normaal gesprek blijkt hij vast een saaie huisman te zijn. Alleen maar stukjes tikken. Dat het enige rock ‘n’ roll in zijn leven, het kijken naar rock ‘n’ roll is. Ondanks Nico’s eigen optreden op Lowlands met een Fender Telecaster om zijn nek. Hij speelt gitaar zoals u en ik stofzuigen. Beetje heen en weer harken. Een tragische held.

Ik kan me nog een uitzending op tv herinneren, waarin Nico op een onprettige wijze met het fenomeen Patty Brard in aanraking kwam. Nico had – grofgebekt als hij is als columnist – satirisch geschreven over Brard. Als dank wilde ze zijn ‘kop eraf trekken’. Een schijtbak noemde Patty hem. Ik geloof niet dat ze helemaal tot de kern van Dijkshoorn’s ziel heeft weten door te dringen in die anderhalve minuut dat het gesprek duurde. Hij is de vleesgeworden goedheid. De man die van normale mannen helden maakt en van helden nog grotere helden kan maken.

De voormalige columnist van GeenStijl is het niveau van zijn vroegere broodheren al lichtjaren geleden ontstegen. In zijn vliegende schotel hangt Dijkshoorn in de stratosfeer en kijkt neer op ons plebs. Met liefdevolle pen weet hij ons al schrijvend op te hemelen. De groenteman die zijn prei weegt, de bakker die ‘s ochtends om drie uur zijn brood bakt of de slager die zijn slavinken nog eens natelt. Dijkshoorn vindt het allemaal prachtig. Maar hij is niet soft. Forget it. Een nekschot voor iedereen die tijdens een concert van zijn favoriete band zijn tyfusbek open durft te doen.

Mensen die interessant doen om het interessant doen? Geen kans bij Nico. Daarom is Nico geen lul. Hij heeft compassie met de mensheid. Op zijn eigen Dijkshoorn-manier. Houd hem op afstand zou ik zeggen. Juist daarom ben ik hem dankbaar dat hij mij vol genade geblockt heeft. Gereduceerd tot een minkukel, zo eentje waar je met compassie over kan schrijven. Tot de enkels afzagen doet Dijkshoorn dan niet. De kansen op anti-heldendom – en daarmee op heldendom – zijn weer enorm toegenomen. Nico, bedankt.