Een beetje dom, zo noemde Commissaris van de Koningin Harry Borghouts zichzelf half juni na politieke problemen in Noord-Holland. Ik ben benieuwd hoe hij zichzelf typeert na het nieuwe hoofdstuk in de kwestie Borghouts. Gezien het feit dat hij zelf zojuist aankondigde zijn bestuurslidmaatschap bij het ABP neer te leggen – waarover de nieuwe politieke commotie ontstaan was – vraag je jezelf toch af of hij niet eerder tot die conclusie had kunnen komen. Wat hij precies heeft toegezegd aan Provinciale Staten weet ik niet.
Blijkbaar is er ook na het politieke debat nog ´dooronderhandeld´ over welke functies Borghouts wél of niet moest neerleggen. Mijn conclusie is dat hierover voor de buitenwereld heldere conclusies ontbreken. Het verschil tussen het al dan niet neerleggen van een functie bij het ABP als interim-voorzitter en/of de functie van bestuurslid van hetzelfde ABP: dat is toch wel eentje voor de echte politieke fijnproevers. In de situatie die ontstaan is, is politieke interpretatie alles. Een opening om politieke schade toe te brengen is snel gevonden. De nuance proberen terug te brengen komt al snel over als ´gehecht zijn aan het pluche´.
Tussengedachte: Vind u het ook niet ironisch dat Harry Borghouts in de problemen komt door een pensioenfonds, terwijl hij de eerste Commissaris van de Koningin was die zijn pensioen verlengde tot zijn 70ste?
Tja.
Moet hij nu ook aftreden als Commissaris van de Koningin, oftewel wieberen? Borghouts zal zeggen dat hij daar zelf formeel niet over gaat, maar dat Provinciale Staten hem voorgedragen heeft. En dat alleen zij hem kunnen vragen op te stappen. Dat zal formeel allemaal kloppen. GroenLinks gaat als politieke partij formeel ook niet over zijn aftreden, want hij is geen Commissaris van de Koningin namens GroenLinks. Klopt formeel ook.
Soms is vervroegd met pensioen gaan zo gek nog niet. En formeel mag het!
:
Pingback: Handige Harry? | Publiekelijk tijdverdrijf