GroenLinks zakte afgelopen week in de peilingen naar vijf zetels en GroenLinksers zijn ontevreden. Het is geen gemakkelijke tijd om groen te zijn, zoveel is wel duidelijk. Nu ben ik zelf niet snel in de put gepraat, maar het ziet er niet allemaal even fraai uit. Tijd voor Kritisch GroenLinks? Ik weet het niet, maar een leuke discussie is altijd welkom natuurlijk.
Het is dus tijd om eens serieus de punten van het net verschenen Manifest van Platvoet en co., ´Discussieer en Beslis Mee!´, langs te lopen. Want kritisch zijn, dat kunnen meer mensen bij GroenLinks. Ik ben benieuwd waar het manifest hout snijdt.
Planeet GroenLinks, doet u ook weer even mee? Dat is wel zo gezellig.
Kritisch GroenLinks
Wat zegt het manifest nu eigenlijk? Het manifest bekritiseert achtereenvolgens de koers, imago en de partijcultuur van GroenLinks. Daarna komt het met een tienpuntenplan voor verbetering. De ondertekenaars komen uit verschillende lagen van de partij, bestuurders, leden en volksvertegenwoordigers.
De koers van GroenLinks
De koers is volgens de criticasters teveel gericht op het individu, te weinig op het collectief, teveel op je eigen boontjes kunnen doppen en te weinig op solidariteit. Dit geluid kennen we van de discussie rond het verkiezingsprogramma, maar vooral rond het verhaal ´Vrijheid Eerlijk Delen´. De argumenten worden nog eens herhaald.
Wat mij betreft is deze opening niet sterk en vertoont grote trekken van een achterhoedegevecht van slechte verliezers. Het verkiezingsprogramma is nog geen paar maanden oud. De discussie over de inhoud moet altijd doorgaan – een open deur -, maar de juist gekozen partijlijn weer verlaten lijkt mij onverstandig. Daarnaast vind ik de toon en inhoud juist een verademing vergeleken bij het standaardbeeld wat mensen buiten de partij van GroenLinks hebben: dogmatisch, geitenwollensokken en in zichzelf gekeerd.
Het imago van GroenLinks
Het manifest noemt het huidige GroenLinks intellectueel en elitair. Verder wordt de aanpak van de Tweede Kamerfractie ingewikkeld genoemd, met als gevolg een politiek imago zonder warmte en emotie. Tenslotte wordt de fractie te weinig populistisch genoemd, terwijl dit juist een wapen kan zijn.
De kritiek die geuit wordt is herkenbaar wat betreft het intellectuele en elitaire karakter. Dit is vooral problematisch als het niet aangevuld wordt met een breder imago voor andere kiezers dan ´hedonisten´ en ´kosmopolieten´. Dit ligt niet zozeer aan de inhoudelijke koers, maar aan de gekozen taal en toon.
Het is een hele kunst om ideeën voor een breed publiek aantrekkelijk te presenteren. Op straat tijdens campagnes lijkt er meer steun te zijn voor GroenLinks-ideeën als je met mensen echt in gesprek kunt komen. Voordat dat lukt, is het echt hard werken. Hiervoor heb je een goede organisatie nodig en meer mensen die zich vrijwillig inzetten. Het kan niet alleen komen van de huidige basis.
De cultuur van GroenLinks
Het laatste punt in de kritische drieslag van het manifest is de cultuur binnen de partij. Deze werd beschreven als gesloten (voor kritiek), bepaald door een kleine groep insiders en gericht op het verstevigen van de positie van de Tweede Kamerfractie. Er is te weinig aandacht voor (ontwikkeling van de) leden en het betrekken van nieuwe vrijwilligers.
Feedback geven en ontvangen is niet het sterkste punt van GroenLinks, van hoog tot laag. Dat kan zeker beter, maar het is wat flauw om dit alleen bij ´Den Haag´ te leggen. De aandacht voor het politieke handwerk in het parlement en de bijbehorende permanente campagne is juist een sterk verbeterd punt. Het consistent campagne voeren heeft andere partijen juist voordeel opgeleverd.
Het betrekken en benutten van leden kan inderdaad veel beter. Ik zie dit echter niet zozeer als een cultuurpunt. De wil is er wel om dit te verbeteren. Of de huidige partijorganisatie dit ook aankan is echter de vraag. De recente verkiezingscampagnes hebben wel de nodige leerpunten opgeleverd.
Manifest met manco´s
Het grootste manco aan het manifest is dat het de bal neerlegt bij de top. De titel is ´Discussieer en Beslis Mee!´ Dit klinkt als een oproep aan de leden. Het is teleurstellend dat de ondertekenaars echter alle kaarten zetten op het versterken van het partijbestuur: ´Het partijbestuur moet daadwerkelijk weer het centrum van de partij worden.´
Van onderop de partij vernieuwen, activeren en enthousiasmeren, dat zou nou echt eens mooi en vernieuwend zijn. Uiteraard gaat dit niet vanzelf, maar het getuigt van weinig vertrouwen in de leden om alle heil bij nieuwe bestuurders te gaan zoeken. Een beter GroenLinks begint bij jezelf.
:
Pingback: Kudtgroenlinksers moeten deaud at Publiekelijk tijdverdrijf
Pingback: Tweedeling in GroenLinks «
Landelijk en provinciaal heb ik al jaren GL gestemd; zonder twijfel.
Maar eerlijk gezegd, ik begin er bijna spijt van te krijgen.
Als ik zie, hoe weinig groen er over is van Groen Links!
Neem nu alleen de manier waarop Den Haag omgaat met het Groen! (niet de partij, maar het echte groen, waar wij van genieten).